Tarih Öncesi Çağlar Hakkında Özet Bilgiler

Bir diğer terminoloji ile kaynaklara prehistorya olarak da geçen Tarih öncesi çağlar, insanoğlunun yazının bulunmadan yaşadığı döneme verilen isimdir. Bu zamanlara ait yazılı belgeler doğal olarak elimizde bulunmadığı için, bu karmaşık dönemlere ait bilgiler insan topluluklarının kalıntılarından elde edilmiştir. Tarih öncesi çağların yaşandığı merkez yahut yerleşim alanlarında; alfabe, takvim, kitabe, para gibi yazıya dair hiçbir gelişmeye tanık olunamamaktadır. 

Tarih öncesi çağların sınırları takdir edersiniz ki çok net olmamaktadır, farklı topluluklara göre dönemlerin süreleri değişiklik göstermektedir. Bu değişikliğin sebebi de coğrafi, beşeri ve iklim şartlarından ileri gelir. Bu şartlar arasında;

  • Yaşanılan bölgenin devamlı olarak aldığı veya verdiği göçler,
  • Bölgenin sahip olduğu güçlü yeraltı zenginlikleri,
  • Yaşayan insanların ihtiyaçları,
  • Diğer toplumlar ile etkileşimleri vardır.

Taş Devri; Yontma, Orta Taş ve Cilalı Taş olmak üzere üçe ayrılır:

  1. Yontma Taş Devri (Paleolitik): İnsanlık tarihinin en uzun dönemi yontma taş devridir. Bu devirde yeryüzü tamamen buzullar ile kaplıdır ve zor iklim koşullarından ötürü insanlar mağara benzeri yerlerde yaşamakta, avcılıkla ve toplayıcılıkla uğraşmaktadırlar. Gıda üretimi henüz yoktur. Doğadaki çakmak taşları yontulmakta, kemikler savunma amaçlı silah olarak kullanılmaktadır. Giyim olarak hayvanların postları ve büyük yapraklar kullanılmaktadır. Bu dönemin en büyük gelişmesi ateşin kullanılmaya başlamasıdır.
  2. Orta Taş Devri (Mezolitik): Buzulların erimeye başladığı dönemdir. İlkel tarımla birlikte gıda üretiminin başladığı tahmin edilmektedir. İlk yetiştirilen gıda da buğday olmuştur. Bu dönemde insanlar Mikrolit adı verilen geometrik şekillerdeki çakmak taşı aletlerini üretmişlerdir.
  3. Cilalı Taş Devri (Neolitik): Taş Devrinin en kısa süren dönemi olarak Cilalı Taş Devrinde, taştan sert ve kesici aletler yapılmıştır. Üretilen keten ve kenevirin lifleri kullanılarak giysiler yapıldı ve böylece dokumacılık başladı. Bu dönemde hayvanlar evcilleştirilmeye başlandı. Tarımın ve hayvancılığın resmen başlaması ile birlikte yerleşik hayata geçildi. Üretilen ihtiyaç fazlası ürünlerle birlikte ticaretin ilk adımları atılmaya başlandı. Tekerlek bu dönemde icat edildi.

Maden Devri de; Bakır, Tunç ve Demir olmak üzere üçe ayrılır:

  1. Bakır Devri: Maden devrinin en uzun dönemi olan bakır devri, bakırın, gümüşün ve altının kullanılmaya başlandığı dönemdir. Bu dönemde kullanılan aletler ve eşyalar genellikle bakırdır.
  2. Tunç Devri: Bakırın kalay ile karışımından tunç elde edilmiş ve bu sayede daha sert ve dayanıklı eşyalar üretilmeye başlamıştır. Ticaret gelişmiştir ve ilk arabalar yapılmıştır. Devlet düşüncesi yavaş yavaş gelişmeye başlamış, site adı verilen şehir devletler (Sümer, Akad, Babil) oluşmaya başlamıştır. Bu dönemde Asurlular, Anadolu’da Karum adı verilen pazarlar kurmuşlardır.
  3. Demir Devri: İnsanların en son buldukları maden demirdir. Demirin yüksek ısıya dayanıklı ve işlenebilir bir maden olması ticaretin ve sanayileşmenin gelişmesine önayak olmuştur. Yapılan demir silahlar ve aletler, askeri ve ticari anlamda kolaylık sağlamıştır. Daha önceki dönemlerde oldukça az olan toplumsal ilişkiler, yavaş yavaş gelişmeye başlamıştır. Bu dönemin sonunda bulunan yazı ile birlikte, tarih öncesi çağlar da sona ermiştir. 

Bir önceki yazımız olan Türk Destanları Hakkında Özet Bilgiler başlıklı makalemizi de okumanızı öneririz.

Yorum Yap

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir